| Wielka francuska przygoda |
| Wpisany przez AKA | |||
| poniedziałek, 20 czerwca 2011 13:23 | |||
|
13.06.br. o godz 10- tej ciekawi wrażeń i nowych przygód wyruszyliśmy do Francji. Podróż chociaż długa i męcząca stała się okazją do bliższego poznania się, pośpiewania oraz długich nocnych pogaduszek. Prawie 1600 km dróg przejechaliśmy w ciągu 24 godzin. Narzekamy na korki w naszych miastach, tak naprawdę są niczym przy porannym wjeździe do Paryża, którym towarzyszy stoicki spokój francuskich kierowców.
Pierwszy dzień w Paryżu jest prawdziwym wyzwaniem, utrudzeni podróżą wyruszamy pieszo, poznać jego uroki od najstarszej części miasta wyspy Île de la Cité, to tutaj mniej więcej 300 lat przed naszą erą powstała celtycka osada. Dwa i pół wieku później osadę zajęli Rzymianie rozwijając na lewym brzegu Sekwany miasto Latitia Parisorium, a potem Paris. W sporej kolejce do Pałacu Sprawiedliwości - dawnego Pałacu Królewskiego obecnie siedziby najważniejszych organów wymiaru sprawiedliwości we Francji, lekko moczy nas deszcz. W ciągu kolejnych dni paryska pogoda dopisuje nam. Wewnątrz zabudowań pałacu sprawiedliwości zwiedzamy Sainte Chapelle, gotycką kaplicę, zbudowana w czasach Ludwika IX Świętego, dla złożenia relikwii chrystusowej korony cierniowej, którą monarcha podobno kupił w Wenecji. Spacerkiem docieramy do placu Parvis Notre-Dame – Jana Pawła II gdzie wznosi się gotycka katedra Notre-Dame. Jej budowa trwała około 200 lat. Tu w katedrze został koronowany Napoleon I. Jest jedną z najbardziej znanych katedr na świecie, między innymi dzięki powieści Dzwonnik z Notre Dame francuskiego pisarza Viktora Hugo. Polskim akcentem jest fakt, iż 10 września 1573 r. Henryk Walezy spotkał się tu z posłami z Polski, którzy zaoferowali mu koronę i zaprzysiągł w katedrze Notre-Dame umowę z polską szlachtą, tzw. artykuły henrykowskie, które później stały się częścią podstaw ustrojowych I Rzeczypospolitej. Tablica pamiątkowa przy wielkim ołtarzu katedry Notre-Dame przypomina o spotkaniu posłów polskich z Henrykiem Walezym. Dzielnica Łacińska, która w średniowieczu stała się centrum życia intelektualnego, kiedy Robert de Sorbon w 1257 r. założył uniwersytet, zwany później Sorboną, na niej studiowała, a później pracowała Maria Skłodowska –Curie. Odegrał on szczególną rolę w rozwoju nauki we Francji. Pod koniec XIII w. uniwersytet liczył już 15 tysięcy studentów różnych narodowości. Wszyscy oni mówili wspólnym językiem – łaciną. Stąd też wzięła się nazwa dzielnicy. O studiowaniu na tej uczelni marzy każdy ambitny maturzysta. Panteon - wzniesiony w XVIII wieku obecnie pełni rolę mauzoleum wybitnych Francuzów. W krypcie Panteonu znajdują się m.in. grobowce: Woltera, Jana Jakuba Rousseau, Victora Hugo, Emila Zoli, , wynalazcy pisma dla niewidomych Louisa Braille'a, Piotra Curie, Marii Skłodowskiej-Curie. Ogrody Luksemburskie - park miejski i Pałac Luksemburski w którym obecnie mieści się senat. Docieramy do centrum Georgesa Pompidou narodowego centrum sztuki i kultury. Ogromna budowla z widocznymi schodami, przewodami i rurociągami w żywych kolorach w uderzający sposób kontrastuje z harmonijną architekturą starej dzielnicy, w której została wzniesiona. Obecnie mieści się tam Narodowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej, biblioteka publiczna, Centrum dzieł przemysłowych i Instytut badania i koordynacji akustyczno-muzycznej. Ze 150 milionami zwiedzających na koncie. Kończy sie pierwszy dzień w Paryżu zmęczeni wracamy paryskim metrem do autokaru, docieramy do hotelu. Tutaj czeka nas niespodzianka, nasze pokoje znajdują się na 6, 7, 8 pietrze... niestety winda nie działa. Kolejny dzień przed nami - celem zwiedzania Pałac Wersalski na przedmieściach Paryża, uznawany za symbol monarchii absolutnej. W 1682 pałac w Wersalu stał się oficjalną rezydencją króla Francji i Wersal przejął rolę stolicy kraju. Obecnie pałac jest odwiedzany przez około 10 milionów zwiedzających rocznie i stanowi jedną z największych atrakcji turystycznych Francji. Tutaj został podpisany Traktat wersalski 28 czerwca 1919 roku. Spacerujemy po ścieżkach ogrodów wersalskich, z niezliczonymi fontannami, rzeźbami i grotami, które stanowią największą atrakcję dla paryskiej arystokracji podczas pierwszych lat panowania Króla-Słońce. Z Wersalu jedziemy na Plac Zgody (Place de la Concorde) - usytuowany na wschodnim krańcu Pól Elizejskich. Pośrodku placu wznosi się obelisk z czerwonego granitu pochodzący z jednej ze świątyń Luksoru. Jest to autentyczny obelisk staroegipski, wykute na nim hieroglify sławią czyny Ramzesa II. Spacerem do Luwru - najpiękniejszego paryskiego pałacu z największym na świecie Muzeum Sztuki. Tu znajdują się wszystkie najsłynniejsze światowe dzieła, znajdują się zbiory liczące około 35,000 dzieł sztuki od czasów najdawniejszych po połowę wieku XIX, dzieła światowego dziedzictwa o największej sławie takie jak np. stela z kodeksem Hammurabiego, Nike z Samotraki, Mona Lisa pędzla Leonarda. Muzeum jest częstym tematem w literaturze i kinematografii, zarówno w zakresie sztuki, jak popkultury. Przed 2006 roku filmowano sale Luwru do filmu Kod da Vinci opartego na bestsellerze Daniego Browna. Luwr robi na nas olbrzymie wrażenie. Obiecujemy sobie jeszcze tutaj kiedyś powrócić. Zwiedzamy Pałac Inwalidów jeden z najbardziej charakterystycznych punktów centrum Paryża. W otwartej krypcie, wydrążonej w centralnym miejscu pod kopułą pochowany został Napoleon Bonaparte, zmarły na Wyspie św. Heleny. Szczątki sprowadzono do Paryża, zabalsamowane ciało cesarza spoczęło w sześciu trumnach: z białego metalu, mahoniowej, dwóch ołowianych, hebanowej i dębowej. Spacerujemy po słynnych Polach Elizejskich - najbardziej reprezentatywnej ulicy miasta. Francuzi uważają ją za najpiękniejszą aleję świata. Jeszcze 400 lat były tam tylko pola uprawne, obecnie znajdują się tam ekskluzywne hotele, restauracje, teatry, kawiarnie oraz sklepy i butiki. Docieramy do Łuku Triumfalnego, jednej z najbardziej znanych budowli Paryża, powstałej na chwałę Napoleona Są na nim wypisane nazwy 128 bitew Republiki i Cesarstwa oraz nazwiska 660 generałów i marszałków, wśród których można znaleźć Poniatowskiego, Chłopickiego, Kniaziewicza, Sułkowskiego, Dąbrowskiego, Zajączka i Łazowskiego. Pod Łukiem znajduje się od 1920 r. Grób Nieznanego Żołnierza.Wciągu dwóch dni zwiedzania zobaczyliśmy sporo historii, architektury i sztuki. W czwartek wycieczka do Eurodisneylandu i całodniowa zabawa w czterech częściach parku: „Fantazji” – krainy bajek i baśni, „Pogranicza” – dzikiego zachodu, „Przygody” – krainy poszukiwaczy skarbów i „Wynalazków” – świata przyszłości i marzeń Juliusza Verne. Znaleźliśmyy się w królestwie marzeń i najnowszej techniki, w domu lalek z całego świata i w krainie piratów, spotkaliśmy Myszkę Miki i Kaczora Donalda. Wieczorem „wspinamy” się windą na Wieżę Eiffla najbardziej znany obiekt architektoniczny Paryża, rozpoznawany również jako symbol Francji. Zwana jest „Żelazną damą”- zbudowana specjalnie na paryską Wystawę Światową w 1889 roku. Miała zademonstrować poziom wiedzy inżynierskiej i możliwości techniczne epoki, być symbolem ówczesnej potęgi gospodarczej i naukowo-technicznej Francji. Piątek ostatni dzień wycieczki przyniósł kolejne wrażenia, podmiejską kolejką docieramy do Cmentarza Père-Lachaise - największy i najsławniejszy cmentarz Paryża jednocześnie największy teren zielony miasta. Na Pere Lachaise spoczywa wielka śpiewaczka Maria Callas, Edith Piaf "skowronek Paryża Isadora Dunkan - tancera która jako pierwsza pokazała się na scenie odziana tylko w obcisły trykot, boso i z rozpuszczonymi włosami, co było szokującą innowacją dla ówczesnej publiczności. To tu 3 lipca 1971 każdego roku spotykają się fani Jimma Morrisona, którzy nie tylko zapalają znicze, składają kwiaty, ale przede wszystkim grają jego utwory. Na cmentarzu spoczywają m. in. Jarosław Dąbrowski, Walery Wróblewski, Klementyna Hoffman, Józef Wysocki, Maria Walewska oraz Fryderyk Chopin. Na jego prośbę, na pogrzebie wykonano "Requiem" d-moll Mozarta, a także jego własny "Marsz żałobny" z Sonaty b - moll. Serce Chopina zostało sprowadzone do kościoła św. Krzyża w Warszawie. Robert Schumann powiedział po śmierci Chopina: "Dusza muzyki przeleciała nad światem". Przy grobie Chopina zawsze stoją świeże kwiaty. Nasza grupa również złożyła hołd wielkiemu Polakowi – składając białą i czerwoną różę. Metrem docieramy do Montmartre - dzielnicy cyganerii paryskiej, kabaretów i rozrywki na wzgórzu Montmartre, które stanowi jeden z punktów orientacyjnych Paryża stoi Bazylika Sacré – Coeur zbudowana z białego wapienia była ulubionym tematem dla malarzy i fotografów. Bazylika posiada jeden z największych dzwonów świata: „Savoyarde” waży 19 ton. Z wysokości wzgórza można podziwiać piękną panoramę Paryża i okolic. Ostatnim akcentem paryskiej wycieczki był położony w dzielnicy czerwonych latarni niedaleko Montmartre znany z wielkiej, czerwonej imitacji młyna na dachu kabaret Moulin Rouge Czerwony Młyn. O godzinie 17-tej w piątek opuszczamy Paryż, przed nami doba podróżowania. Utrudzeni, pełni wrażeń zasypiamy, droga powrotna wydaje się krótsza. Szczęśliwie docieramy w godzinanch popołudniowych do Raciborza, aby wpaść w ramiona swoich bliskich. Dziękujemy opiekunom Paniom Alicji Wróbel, Alinie Lach- Kapuśniak, Judycie Bortel za wielką francuską przygodę. Chcielibyśmy jeszcze kiedyś powrócić do miasta zakochanych. Opracowała B. Bąk
|
